De NOS publiceerde bijvoorbeeld een tijdje geleden dit artikel wat een goed beeld geeft van de situatie bij één kind. In mijn beleving had dit veel eerder in de nationale media moeten komen.
Niet alleen omdat iedere Nederlander het moeilijk heeft door de situatie die nu mondjesmaat verbeterd, maar ook omdat onze landgenoten die door diverse mentale of fysieke redenen thuis zitten het vele malen lastiger hebben en veel versoepelingen vaak pas later voor hun merkbaar zijn.
Ik heb wel een beetje beeld bij jongeren die minder interactie met anderen hebben omdat ze misschien afgesloten leven of minder gemakkelijk connectie maken met mensen uit de buurt door een fysieke beperking.
Maar ik weet dat dit slechts twee voorbeelden zijn waar ik met mijn beperkte kennis wat mee kan. Echter is iedere situatie anders en er zijn waarschijnlijk honderden of wel duizenden voorbeelden of variaties hiervan die anderen kunnen benoemen. Dus hoewel het misschien laat komt, ben ik blij dat er nu wel aandacht voor het probleem is. Nu we bewust zijn van het probleem kunnen we actie ondernemen, en ik denk dat games daar een belangrijke rol in kunnen spelen.
Gamen als verbindende factor
Ik game al bijna mijn hele leven. Mijn eerste stapjes waren in Mickey Puzzle en de destijds beruchte Kruidvat game serie op floppy disk. Deze laatste waren cheap remakes van bekende arcade games, maar dat wist ik niet en het maakte ook niets uit. Het gaf mij en mijn vriendjes iets om samen te doen als het buiten te slecht weer was.
Bij een vriend speelde ik op console Duck Hunt en Frogger. Later speelde ik zelf vooral RTS games als WarCraft 2, C&C Red Alert en Age of Empires. Hoewel het wel mogelijk was om met anderen te spelen deed ik alleen met split-screen A2 Racer of Need for Speed 2. Om de beurt potjes FIFA ‘98 spelen is ook iets wat me bijgebleven is.
Omdat ik destijds veel buiten speelde naast huiswerk en sporten gamede ik niet of nauwelijks tot WarCraft 3 en daarna ben ik nooit gestopt. Via WarCraft ben ik in de StarCraft 2 community gerold waar ik betrokken was bij de Dutch StarCraft League. Hoewel dit geweldige evenement er niet meer is en mijn interesses voor games momenteel meer bij kortere singleplayer games liggen, zie ik steeds meer dat gamen een verbindende factor heeft.
Aandacht voor opties
Ik begon met het nieuws dat jongeren meer alleen zijn dan ooit tevoren. Het is fijn dat de media aandacht besteedt aan het probleem, én dat ze ook een voorbeeld geven hoe we jongeren kunnen helpen. In het NOS artikel wordt een aangepast game controller als voorbeeld gebruikt om het meisje Tatum uit haar isolement te halen. Dat is één mogelijkheid. Echter wel een dure omdat de controller los voor 89,99 euro gaat. Dat is zonder extra knoppen die de toegankelijkheid bij diverse games enorm verbeteren.
Daarom kijk ik ook graag naar andere opties. Een daarvan is om jongeren bij elkaar brengen op een (online) plek. Hoewel dit misschien wel moeilijker is om te realiseren zijn er wel gratis opties om dit te doen. Twitch en Youtube zijn misschien wel de meest prominente platformen om in contact te komen met streamers en spelers van bepaalde games. Echter is het gesprek met anderen in de chat vaak afgelopen als de stream stopt. Een platform als Discord helpt om het gesprek aan de gang te houden. Het geeft jongeren een plek om naartoe te gaan en organisaties een plek waar ze gemakkelijk jongeren kunnen benaderen. Zodat ze kunnen helpen tegen isolatie en het gevoel van alleen zijn. Ik hoop dat we samen van de HiPerks Discord zo’n plek kunnen maken. Want met de technologische mogelijkheden die we hebben, mag er eigenlijk geen excuus zijn dat je je alleen voelt.